Porady lekarza: Chlamydioza – przyczyny, objawy i leczenie

7 sierpnia 2018

Chlamydioza to jedna z chorób przenoszonych drogą płciową, wywoływana przez bakterie z gatunku Chlamydia trachomatis. Szczep ten jest odpowiedzialny za wywoływanie stanów zapalnych w obrębie narządów rodnych i układu moczowego. Jakie są podstawowe objawy chlamydiozy? Dlaczego tak istotne jest jak najszybsze włączenie leczenia?

Porady lekarza: Chlamydioza – przyczyny, objawy i leczenie

Czym są chlamydiozy?

Chlamydiozy należą do grupy chorób zakaźnych wywoływanych przez bakterie z rodzaju Chlamydia. Wyróżniamy ich kilka gatunków, związanych z wystąpieniem stanu zapalnego w rozmaitych narządach. Za zakażenia w obrębie dróg moczowo-płciowych odpowiadają natomiast te z gatunku Chlamydia trachomatis, które jednocześnie są najbardziej powszechnymi bakteriami z rodzaju Chlamydia.
Chalmydioza dróg rodnych szerzy się poprzez kontakty płciowe i jest jedną z najczęstszych przyczyn stanów zapalnych w obrębie miednicy mniejszej. Może ona zostać przekazana także od matki na noworodka w trakcie porodu i wywołać u niego zapalenie spojówek czy płuc.

Objawy zakażenia Chlamydią trachomatis

Najpoważniejszym problemem z punktu widzenia epidemiologicznego w przypadku zakażenia Chlamydią trachomatis jest jej z reguły bezobjawowy przebieg. Wielu pacjentów nie jest więc świadomych obecności infekcji, a jednocześnie podczas kolejnych kontaktów seksualnych dochodzi do rozprzestrzeniania choroby. Okres inkubacji wynosi około 7-14 dni od momentu zakażenia.
Jeśli wystąpią już objawy, to u pacjentów płci męskiej są one związane z obecnością stanów zapalnych cewki moczowej (ból podczas oddawania moczu, obecność śluzowo-ropnej wydzieliny), najądrzy (intensywny ból zlokalizowany w mosznie z jedno- lub obustronnym obrzękiem) czy gruczołu krokowego (ból prostaty, gorączka, ból w trakcie oddawania moczu oraz stolca). Zapalenie najądrzy jako miejsca magazynowania plemników może skutkować męską niepłodnością.
Objawy występują również u jedynie mniej niż połowy zakażonych kobiet i są związane z zapaleniami gruczołów przedsionkowych pochwy czy jajowodów. To właśnie stany zapalne w obrębie jajowodów mogą wiązać się z najpoważniejszymi konsekwencjami, ponieważ dochodzi do upośledzenia ich drożności, co z kolei skutkuje trudnościami z zajściem w ciążę. Podstawowymi objawami są wówczas: nasilenie wypływu wydzieliny z pochwy, krwawienia po stosunku związane często z pojawieniem się nadżerki szyjki macicy czy ból podczas oddawania moczu.
Zakażenia Chlamydią trachomatis może mieć również formę przewlekłą. Wówczas mogą mu towarzyszyć stany zapalne w innych lokalizacjach, np. w stawach czy gardle.

dziewczyna siedzi na podłodze i podtrzymuje nogi rękami

Diagnostyka zakażenia Chlamydią trachomatis

Postawienie diagnozy chlamydiozy jest stosunkowo trudne, zwłaszcza przy bezobjawowym przebiegu. Sugerować mogą ją nawracające zakażenia w obrębie miednicy mniejszej czy przewlekły zespół bólowy miednicy. Badanie w jej kierunku jest również często wykonywane jako element diagnostyki niepłodności.
Aby rozpoznać chorobę, niezbędne jest przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Można wykorzystać badania mające na celu wykrycie przeciwciał przeciwko antygenom bakteryjnym, wytworzonym przez organizm w surowicy krwi lub badania molekularne, wykrywające materiał genetyczny bakterii w wymazie z szyjki macicy czy cewki moczowej.

Leczenie chlamydiozy narządów rodnych

Chlamydie to bakterie, więc podstawą leczenia jest antybiotykoterapia. Pamiętajmy, że ze względu na możliwy przebieg bezobjawowy, powinni zostać przeleczeni także wszyscy partnerzy seksualni osoby zakażonej, z którymi współżyła w okresie wylęgania patogenu. Do czasu wyleczenia obowiązuje także bezwzględna abstynencja seksualna. Niestety, chlamydioza ma tendencję do nawrotów, co czasem wiąże się z koniecznością ponownej antybiotykoterapii.
Prawdziwym wyzwaniem jest natomiast zwalczanie powikłań chalmydiozy, takich jak niepłodność na skutek zapalenia najądrzy czy jajowodów. Przed odbyciem przygodnego stosunku warto więc pomyśleć o zabezpieczeniu, które pozwoli zminimalizować ryzyko zachorowania nie tylko na chlamydiozę, ale także inne choroby przenoszone drogą płciową, w tym zakażenie wirusem HIV.

Bibliografia:
[1] Pod red. Bręborowicz G.H., Położnictwo i ginekologia, tom 2, wyd. PZWL, Warszawa 2015
[2] Witkin S.S., et al., Chlamydia trachomatis: the Persistent Pathogen, Clin Vaccine Immunol. 2017 Oct; 24(10): e00203-17
[3] O’Connell C.M., Ferone M.F., Chlamydia trachomatis Genital Infections, Microb Cell. 2016 Sep 5; 3(9): 390–403
[4] https://www.mp.pl/medycynarodzinna/artykuly/119408,zakazenia-chlamydia-trachomatis-badania-przesiewowe-rozpoznanie-i-postepowanie
[5] https://choroby-zakazne.mp.pl/choroby/zakazenia-bakteryjne/164865,chlamydiozy