Zapalenie łechtaczki – przyczyny, objawy i leczenie bólu łechtaczki

Data: 14 października 2019, autor: Lek. Marta Dąbrowska

Kobieta cierpiąca na zapalenie łechtaczki

Ból, pieczenie, czasem lekki obrzęk – tzw. zapalenie łechtaczki, jak określa te objawy wiele kobiet odwiedzających ginekologa, to niejednokrotnie źródło wstydu, dyskomfortu i zmartwień. Wspomniane dolegliwości mogą świadczyć o zwykłych, niegroźnych infekcjach lub chorobach wymagających długiego i skomplikowanego leczenia, jak na przykład pochwica, wulwodynia. Jakie są przyczyny zapalenia łechtaczki?

Przyczyny bólu i zapalenia łechtaczki

Łechtaczka (łac. clitoris) to narząd, dzięki któremu kobieta odczuwa przyjemność podczas zbliżenia, jest bardzo wrażliwa na dotyk oraz unerwiona, stanowiąc żeński odpowiednik penisa. W momencie odczuwania przez kobietę podniecenia seksualnego łechtaczka twardnieje i nabrzmiewa. Jednak może być nie tylko źródłem rozkoszy, lecz także bólu. Jakie są główne przyczyny zapalenia łechtaczki?

  • Infekcje intymne – to częsta przyczyna dolegliwości bólowych odczuwanych przez pacjentki, a wszystko przez bakterie i grzyby, które uszkadzają nabłonek pochwy i łechtaczki, powodując świąd, pieczenie, upławy, a czasem także nieprzyjemny, rybi zapach z pochwy
  • Pochwica – powodem bólu towarzyszącego zapaleniu łechtaczki może być też zaburzenie ginekologiczne o nazwie pochwica (wyróżniamy pochwicę pierwotną i reaktywną), określana również mianem “nerwicy płciowej”. Mimowolne skurcze mięśni wokół wejścia do pochwy uniemożliwiają kobiecie odbycie stosunku seksualnego (każda próba penetracji, współżycia kończy się bólem, odbierając pacjentce szansę na czerpanie przyjemności z seksu). Do rozwoju pochwicy przyczyniają się: cukrzyca, zaburzenia hormonalne, menopauza, infekcje intymne i przyjmowanie niektórych leków.
  • Wulwodynia – czynnikiem wyzwalającym dyskomfort, uczucie palenia i nagle pojawiający się ból w okolicy sromu może być wulwodynia, choroba o nieznanej etiologii, która powoduje też nadwrażliwość, suchość i świąd. Ze względu na fakt, że w przypadku tego zaburzenia nie występują zmiany skórno-śluzówkowe, wciąż zbyt rzadko pada rozpoznanie tej przewlekłej choroby. Zdaniem wielu lekarzy to schorzenie ma podłoże neuropatyczne. Najwięcej przypadków zachorowania na wulwodynię odnotowuje się u młodych kobiet (poniżej 25. r. życia).
  • Dyspareunia – to inaczej ból podczas kontaktów seksualnych, uniemożliwiając kobiecie odczuwanie satysfakcji ze zbliżeń z partnerem. Często ma psychogenne podłoże (np. ból powoduje paniczny lęk przed zajściem w ciążę, wstyd czy złe relacje z partnerem seksualnym).

Inne potencjalne przyczyny bólu łechtaczki to: urazy mechaniczne, zmiany hormonalne (zwłaszcza w okresie okołomenopauzalnym, gdy bolesne miesiączki odchodzą w zapomnienie), otarcia, uczulenie na kosmetyki i detergenty, a także przyjmowanie niektórych leków. 

Przeczytaj również: Torbiel jajnika – rodzaje, przyczyny, leczenie

Jak leczyć zapalenie łechtaczki?

Przy odczuwanym przez pacjentki długotrwałym, chronicznym bólu i zapaleniu łechtaczki, kluczowa jest odpowiednia diagnoza i wielotorowe działanie ze strony lekarza. Zalecana jest nie tylko wizyta u ginekologa, lecz także konsultacja seksuologiczna oraz psychiatryczna, gdyż etiologia tych dolegliwości może być mieszana. 

Jeśli lekarz na podstawie wywiadu, obserwacji, wymazu z pochwy i własnego doświadczenia stwierdzi, że pacjentka cierpi na infekcję intymną, standardową terapią będzie zastosowanie leków przeciwbakteryjnych. Pomocnym środkiem w łagodzeniu objawów infekcji o podłożu bakteryjnym jest lek z chlorowodorkiem benzydaminy do irygacji pochwy

W przypadku dyspareunii zadowalające efekty daje leczenie estriolem (hormonem z grupy estrogenów). Z kolei wulwodynia leczona jest głównie objawowo – podstawę stanowią leki przeciwbólowe oraz regularna fizjoterapia, a także ćwiczenia domowe. Natomiast pacjentki cierpiące na pochwicę mogą zostać objęte psychoterapią poznawczo-behawioralną, leczeniem farmakologicznym (m.in. środki rozkurczowe, leki antydepresyjne, przeciwlękowe), a w ostateczności leczeniem chirurgicznym (gdy pojawiają się poważne zmiany narządu rodnego).

Warto też wyeliminować drażniące detergenty (mydła, kapsułki, płyny i proszki do prania) i środki do pielęgnacji okolic intymnych, a zakupić ekologiczne preparaty o przyjaznym składzie (z kwasem mlekowym i pH zbliżonym do pH pochwy), który zmniejsza ryzyko wystąpienia uciążliwych podrażnień i bólu. Kobiety często korzystające z basenu powinny na jakiś czas ograniczyć wizyty w tym miejscu, gdyż chlorowana woda również może przyczyniać się do omawianych problemów zdrowotnych.

Podsumowując, w przypadku długo utrzymujących się dolegliwości bólowych i zapalenia łechtaczki nie należy zwlekać z wizytą u lekarza specjalisty. Dlaczego? Otóż zbyt późna diagnoza może mieć dla pacjentki przykre konsekwencje, przyczynić się do rozwoju wielu groźnych dla zdrowia kobiety chorób i trwałego obniżenia komfortu jej życia seksualnego lub całkowitej niemożności współżycia ze swoim partnerem.

Zobacz także: Kiedy wykonać badanie czystości pochwy?

Przeczytaj inne porady

Kup online